Barbecuutje...

Zaterdag is de dag waarop ik meestal van hot naar her hos, om marktjes af te schuimen op zoek naar spullen voor mijn appartementje (meubeltjes, kuis- en keukengerief, eten, ...), om op bezoek te gaan bij iemand of om dingen te bezoeken in Cotonou of elders in Benin. Vorige zaterdag (of was het al de zaterdag ervoor?) was het niet anders, maar deze keer hebben we zitten rondcrossen om alles bij elkaar te zoeken voor de BBQ die Katelijne en ik organiseerden voor onze “nieuwe” vrienden in Benin. Zij om haar nieuwe woning te vieren, ik mijn verjaardag.

Als ik zeg ‘rondcrossen’ om alles bij elkaar te zoeken, dan bedoel ik ook ‘rondcrossen’, op een Afrikaans ritme weliswaar. Omdat we geen auto hebben, zijn we zowat 4 keer op en af verschillende winkels gelopen om telkens terug te keren met bakken bier en drank, hopen vlees en groenten, ... Doe het maar eens bij een temperatuur van 35 graden en een humiditeit in de lucht die je doet zweten bij elke pink die je beweegt!
Dan alles beginnen snijden en klaarmaken, ook geen sinecure als je bedenkt dat Katelijne maar 1 aardappelmesje heeft, 4 borden en 2 kleine kookpotjes. Maar ik moet niet klagen, want ik heb dan misschien al meer spullen, bij mij thuis ontbreekt het aan plaats om iedereen te ontvangen....
En wat had je gedacht, als Belgen een BBQ geven, al is het in Afrika, natuurlijk moet het dan beginnen regenen! Stel je voor, pas de 2e regenbui die ik hier meemaak en dat op de dag van onze BBQ... Maar gelukkig was het eentje van korte duur en bleven we van verdere regen gespaard...

Tegen 20u waren we eindelijk klaar, stipt als we zijn, en zaten we fris gewassen op ons bezoek te wachten. Maar onze vrienden (meestal ook Europese “expats” of coöperanten) zijn al helemaal aan het Afrikaanse ritme aangepast en dus kwamen de eerste hongerigen pas tegen 21u30 binnengevallen. Gelukkig hadden ze er wel aan gedacht om borden, bestek, stoelen én BBQstel mee te brengen (dat hebben we ook nog niet, wat had je gedacht!) en na een tijdje konden we beginnen genieten van onze vleesjes en slaatjes.

Het werd een heel gezellige avond met zowat vijftien man. Ik heb zelfs een kaarsje op een zelfgebakken taart mogen uitblazen, begeleid door een luidkeels gezongen “Joyeux anniversaire”. Zo gezellig dat iedereen pas naar huis is gegaan toen ze overtuigd waren dat ze alle drank tot de laatste druppel hadden opgedronken... Misschien heeft onze caiperinha van het huis sommigen ook de das omgedaan ;). Gelukkig wilde iemand me dan nog afzetten thuis, want zo vroeg in de ochtend is het niet veilig om op een zem (taxi-brommer) door Cotonou te crossen. En zo kon ik toch nog snel enkele uurtjes slapen, voor de evangelistische kerk tegenover mijn huis mij wakker brulde. (Ja, die kerk blijft wel de rode draad doorheen mijn leven en dus mijn blog...)

Zondag was gelukkig een rustige dag, ook zoals gewoonlijk. Ja, een dagje strand kan wel deugd doen ;). Een bevriend koppel van ons huurt elke zondag een "paillotte" op het strand waar alle vrienden welkom zijn om wat te barbequeën, rond te hangen. Mmmm, het leven in Cotonou, mij hoor je niet klagen... (Moet wel toegeven dat het deze zondag is beginnen regenen dus zijn we het toch maar 'afgedropen'...)