Trouwen?

Vorige week een huwelijk bijgewoond in een moskee en daarna op het stadhuis. Na die drie trouwen van vorige zomer, was dit eens iets anders, he. Iedereen op de poep in de moskee, enkel gepraat van de 'muezin'. Ondertussen huppelen en vallen de kindjes tussen de mensen, de één al wat rustiger dan de ander, of er moet er even eentje aan de borst worden gelegd om hem rustig te krijgen. En ondanks alle plakaatjes aan de muur "Veuillez éteindre vos portables", gaan er continu gsm's af, waarop men rustig recht staat, ne keer luistert wie het is, en weer over de mensen klautert om buiten te geraken. Gsm-cultuur hier, daar kan ik een epistel over schrijven! En dan plotseling al het ja-woord, waarop een aantal vrouwen op zijn afrikaans begint te roepen. En dan denk je: nu nog rap even passeren op het stadhuis... Zoals bij ons (weliswaar nu nà de religieuze viering), gewoon kwartiertje binnen en buiten, even goeiedag zeggen tegen de burgemeester. Niet is minder waar natuurlijk: bijna 2 uur luisteren naar "monsieur le maire". Zéér interessant om te horen wat er van je verwacht wordt als je trouwt, zowel als man als als vrouw. Er zal er ene blij zijn om te horen dat ik toen echt het gevoel had van "laat maar zitten die boel, niks voor mij, trouwen!" ;) Maar het was zeker de moeite om dit meegemaakt te hebben! (Klik hier voor de foto's.)