woensdag 23 januari 2008

Huisje, tuintje, ...

Bijna een weekje in Benin, dus tijd om hongerige vragen te stillen, zoals: “Is t daar warm? Heb je een huis? Microgolf? Hoe is t eten? Muggen? De Beninezen? ...”

In elk geval, tout va bien bien! We worden supergoed opgevangen. De eerste dagen was t vooral introductie, zowel BTC in Benin leren kennen, als Cotonou verkennen. En ik moet zeggen, qua cultuurshock valt dat heel goed mee op dit moment. Ik zou de Jos moeten bellen om hem te zeggen dat hij bij zijn vorming een extra onderdeel opneemt: “Inverse culture shock”. Waar wij immers meer moeite mee hadden/hebben is het terechtkomen in een diplomaten-/expat-wijk met villa's die standaard zijn uitgerust met 4x4's, koks, tuiniers, chauffeurs, bewakers, zwembaden, ... met winkels waar je nutella en ferrero rocher vindt, ... met restaurants waar je pizza, frieten, chinees, ... kan eten. Please, no !!! (Vermageren, mon oeil!)

Maar gelukkig heb ik een appartementje gevonden in een andere wijk, un quartier populaire, quoi ;), waarbij 'populair' wil zeggen 'volks', dus tussen de Beninezen zelf. Ik moet dan op de 'zem' naar t werk, dat zijn hier de plaatselijke moto-taxi's. Een auto-taxi bestaat niet. Nee, moeder, geen paniek, alles vrij veilig, hoor. Ik krijg waarschijnlijk een helm van t werk en moet dan vriendelijk aan een Beninees op een brommerke vragen of hij mij naar mijn werk wil brengen en hoe veiliger hij rijdt, hoe meer geld hij krijgt van mij... Ik zie er echt naar uit om mij te installeren in mijn appartementje!!! 't Is eigenlijk een gebouwtje van slechts 2 verdiepen (gelijkvloers en eerste verdiep) waarvan ik het eerste verdiepje heb, ttz 1 grote kamer (living en keukentje), en nog een slaapkamer en badkamertje, en ook nog een klein terrasje. Het is gelukkig gemeubeld en al, wat al chance is, en de eigenaar is een Vlaamse die hier op de ambassade werkt, donc je suis tombée avec mon cul dans le beurre, zoals ze zeggen... ' Dus, appartementje, terrasje, ... dat klinkt al zo goed als “huisje, tuintje, ...”. Meer moet dat niet zijn! Alleen de Beninezen zijn het daar niet mee eens. Ik moet me serieus beginnen haasten om er “ventje, kindje, kindje, kindje, ...” aan toe te voegen. "Sérieusement, mademoiselle, il ne faut pas tarder à votre âge.”

En natuurlijk geldt die onverwachte luxe enkel in die expatwijk waar onze BTC-zetel is gelegen. Daarbuiten is t iets helemaal anders. Maar het valt op t eerste zicht, en ik herhaal 'op t eerste zicht', en dan nog enkel hier in Cotonou natuurlijk, nog wel mee... Ik kan enkel vergelijken met Dakar, maar hier heb ik nog geen straatkinderen gezien, er is ook niet zoveel vuiligheid, omdat de stadsdienst het opruimt, ... Er zijn tamelijk veel asfaltwegen, natuurlijk ook wel veel zand. De mensen klampen je ook helemaal niet aan als ze iets willen verkopen. Als je 1 keer 'non, merci' zegt, is t voldoende. Dus alles tranquille... en ja, speciaal voor de mama, 't is hier ook vrij veilig... ;)

Enige minder toffe zijn de uitlaatgassen van de zem's. Er vroemen ongelooflijk veel van die brommers rond in Cotonou en dat zorgt, samen met het vele stof (afhankelijk van het seizoen) tot minder leuke ervaringen in de longstreek. Gelukkig dat ik al zo lang niet meer rook, maak ik mezelf dan wijs. Katelijne (collega-vrijwilliger) is eerder van de overtuiging dat roken niks is in vergelijking met wat we soms moeten inademen, dus zeker geen reden om het te laten...


En om toch nog op een paar vraagjes te antwoorden: 't is nog niet zo warm (lange broek/rok en T-shirt) maar héél wat beter dan België natuurlijk. Vanaf maart beginnen we over de hitte te klagen, naar t schijnt. Nee, ik heb natuurlijk geen micro-golf, ik ben al zeer blij dat ik een frigo en een kookplaat zal hebben. Er zijn nog niet zoveel muggen, maar genoeg. Tot nu toe heb ik nog maar twee keer lokale keuken gegeten en dat was superlekker.. Zit immers nog op hotel (in de expatwijk) tot ik in mijn appartementje kan en we gaan dus elke avond hier in de buurt iets eten (dus frietjes, pizza, pasta, ...). Hoop dat ik dat toch gauw kan veranderen, zowel owv mentaliteit, integratie, als qua budget (bijna zelfde prijzen als België), gezondheid, ...

Bon, les amis, ik ga het hierbij laten, à la prochaine!


Sorry als ik niet meteen op mailtjes antwoord enzo, maar als internet continu uitvalt of er een half uur over doet om een pagina te openen, dan staan mijn grijze haren allemaal recht... Ik doe mijn best!

maandag 21 januari 2008

Draai dan ...

++229 97847974 !!!
Mijn Beninees gsm-nummerke! (Niet meer te bereiken op oud nummer.)
Nu nog een appartementje en een eigen geldrekeningske en ik ben helemaal gesetteld...
Binnenkort meer nieuws!
xxx

vrijdag 18 januari 2008

Aangekomen!

Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter, alweer 6000 kilometer!!!
Alles super hier. Totaal niet te vergelijken met aankomen in hectisch Dakar en meteen in een achterbuurt te belanden. Neenee, aankomen op een rustige luchthaven, met vriendelijke mensen die je opwachten, niemand die je lastigvalt, in een tof hotel gestoken worden en op pintjes getrakteerd te worden, ... helpt echt wel om op het gemakje te acclimatiseren... Ondertussen al sinds 9u "op t werk" vanmorgen en sebiet receptie... Morgen duiken we het hectischere Cotonou in, zien wat dat zal geven...

zondag 13 januari 2008

Geslaagd feeisjie!

Ik moest gisteren zowat aan iedereen beloven dat ik veel op mijn blog zou schrijven... Je kan niet zeggen dat ik mijn beloftes niet houd! Ik heb me goed geamuseerd gisteren, van bij de vriendinnen van Diest in het begin, iedereen ertussen, en de 'moaten' van Leuven op het einde... dikke merci! Eén ding heeft het feestje zeker opgeleverd: ik heb nu echt door dat ik bijna weg ben! Nog een paar dagen...