Wist je dat ...

• ... het in Benin doodnormaal is dat mensen uit het publiek tijdens een concert op het podium springen en naast de zanger(es) beginnen dansen!?

• ... en dat mensen een geldbriefje op de zanger(es) zijn (haar) hoofd gaan plakken terwijl hij (zij) aan het zingen is?

• ... en dat het geen minuut stil is in de zaal tijdens het concert?

• ... dat "slam" hier heel populair is, dit is een soort van "spoken word", iets tussen rappen en poëzie voordragen in

• ... dat in Cotonou, naast de traditionele dans, een grote variëteit aan "moderne Afrikaanse dans" bestaat, waar heel wat jonge gasten energie in steken, hoewel je als danser niet erg hoog gewaardeerd wordt in de maatschappij

Update

Ben dus nog altijd hard aan t werk ;) ! We zijn nieuwe micro-projecten aan het selecteren die een financiering zullen krijgen. Allemaal projecten die de situatie van vrouwen en kinderen willen verbeteren, bvb. opvang van mentaal en fysiek gehandicapte kinderen, ondersteuning van verwerking van igname of andere gewassen door vrouwen, bouwen van een internaat voor meisjes zodat ze naar school kunnen, opstarten van activiteiten in een gevangenis waarbij kinderen (die eigenlijk zelfs niet opgesloten zouden mogen worden) en andere gevangenen producten verwerken en verkopen (en zo een stiel aanleren e.d.), .... Al deze projecten moet ik gaan bezoeken vooraleer we een definitieve beslissing nemen en binnen een paar maanden (als we hen financieren) moet ik teruggaan om hen te evalueren.

Maar ondertussen heb ik natuurlijk ook wel weer andere toffe dingen gedaan. Zo was er het verjaardagsfeestje voor Médard (een Beninese vriend), waarbij de Beninezen ons toonden wat feesten betekent. We maakten nog een uitstapje naar een eilandje in een lagune en namen ook Alexia mee (pleegkindje van een vriendin die op vakantie is). Spijtig genoeg werden we al gauw verrast door een onweer, wat me meteen met een griepje en een hardnekkige verkoudheid opzadelde ... En ik kreeg de kans om een vluchtje te maken boven Cotonou (in een oud vliegtuigje, maar héél veilig, hoor mams! ;) ) De piloot verzekerde me dat hij nog heel veel kindjes wou maken en nog lang wou leven, dus vertrouwde ik hem wel.

Ja, je hoort me nog altijd niet klagen over het leven in Benin...

Fotootjes: klik hier!

Weekendje Porto-Novo

Even melden dat ik hier echt wel nog altijd hard aan 't werken ben! We hebben bijvoorbeeld deze week een atelier georganiseerd voor drie projecten en het o.a. gehad over de manier waarop ze bij hun activiteiten rekening kunnen houden met de situatie van vrouwen en kinderen (gender en kinderrechten). Dit stukje heb ik begeleid met een heuse powerpointpresentatie en nadien brainstorming in werkgroepjes! Voor de rest ben ik me aan het verdiepen in de moeilijke materie van decentralisatie en probeer ik het systeem van de micro-projecten te evalueren, dit is een programma waarmee BTC plaatselijke kleine projecten financiert... En voilà, ik ben jullie aandacht al kwijt! Dan vertel je al eens iets informatief...










Dan maar snel vertellen dat we vorige week nog eens op weekend zijn geweest, deze keer naar Porto Novo, de officiële hoofdstad van Benin. (Economisch en politiek gezien is Cotonou de hoofdstad.) Vraag aan eender welke Beninees of Porto Novo de moeite is om te bezoeken en ze antwoorden "nee". Wellicht omdat de stad een typisch (frans) koloniaal karakter heeft, dus teveel aan onderdrukking doet denken en teveel franse (ahoe!) trekken heeft, met oude koloniale gebouwen, parkjes, kerkjes, ... Te begrijpen dat een Beninees er niets in ziet, maar voor een gemiddelde Europeaan best wel de moeite. We (Olivier, Piet, Katelijne en ik, 4 'junior assistants' dus) hebben er wat musea en een parkje bezocht en wat rondgewandeld. Gezellig!

Zondag zijn we naar het dorpje 'Adjarra' gereden, zowat 10 km verderop. Een mooi typisch Afrikaans dorpje, waar we nog eens rustig konden rondkuieren tussen de huisjes, met een kerkje links en een moskeetje rechts, om dan onverwachts uit te komen bij een prachtige vallei met een stroom beneden waar de vrouwen de was doen. Daar sprongen we in een bootje om naar een nog kleiner dorpje te varen. We werden er verwelkomd door iemand die zowaar zijn Spaans met ons begon te oefenen en men liet er ons zien hoe je 'sodabie' brouwt, de plaatselijke 90°alcohol die ze maken van palmolie. En na het proeven... hebben we elk een fles gekocht, kwestie van de lokale economie te steunen én nog eens een feestje te bouwen in Cotonou! Geweldig om nog eens uit de vervuilde stad Cotonou te trekken om te ontdekken dat we nog steeds in Afrika zijn! En trouwens, dat feestje komt er vanavond aan: verjaardag vieren van Médard!

Foto's: klik hier!

Voodoo

Snel snel een verhaaltje, want ik hoor mijn lezerspubliek morren tot in Benin!

"Rebecca vertelt..."
Rebecca is een intelligente Beninese madam die op BTC in Cotonou heeft gewerkt en waar ik sinds haar vertrek contact mee heb gehouden. Ze is getrouwd met een chirurg, baas van een afdeling in ziekenhuis in Cotonou. Ons laatste gesprek ging ongeveer als volgt (in t frans of vrij vertaald):

Ik: "Et ce matin?"
Zij: "Ca va, ça va, on a fait un peu" (uitdrukking om te zeggen dat de dag wel ok is geweest)
Ik: "Et la santé?"
Zij: "Ca va bien"
Ik: "Et les enfants?"
Zij: "Ah, le petit, hij doet het heel goed op school, zo goed zelfs dat we hem een klas gaan laten overslaan. Ja, hij is eigenlijk toch wel 'un peu génie', maar ik zeg 'un peu', want we moeten bescheiden blijven, he..."
Ik: "Ah, et le mari?"
Zij: "Ca va, ça va, maar 't is niet gemakkelijk, met al die 'bizarrerie' op zijn werk..."
Ik: "Bizarreries?"
Zij: "Ja, hij heeft een patiënte, maar hij wil haar niet meer behandelen. Het is een naaister die tijdens haar werk een naald in haar hand heeft gekregen en de naald is afgebroken. Ze hebben al twee foto's genomen en op de foto's is te zien dat er een naald in haar hand zit. Mijn man heeft haar al twee keer geopereerd en in haar hand gaan rondzoeken. Eén keer plaatselijk verdoofd en één keer onder volledige narcose! En hij vindt die naald niet! Hij heeft al 2 keer heel haar hand ondersteboven gehaald en de naald is niet te vinden!"
Ik: "Non? Vraiment!"
Zij: "Si si, vrai-ment! Ik ben ervan overtuigd dat het een heks is ... ofwel is ze behekst ... ofwel is t pure .... je-weet-wel... ! En mijn man mag haar niet meer zien van mij. Hij moet aan zijn familie denken! Ze moet haar plan maar trekken met haar naald."
Ik: "Quelle histoire!"
Zij: "Bien sûr, ze moet wel oppassen, want als ze haar tetanusspuit niet heeft gehad, kan ze haar hand wel eens verliezen.... Mais bon, et toi? La santé? La famille? Le copain?"