Bram en Griet in Burundi

.
.
.


dinsdag 13 januari 2009

We're back !!

Jep, we zijn weer terug in dit lekker warme, zonnige land ;) (Toegegeven, de warmte is vaak heel vochtig en zwaar en het is vaak bewolkt...) De aanpassing verloopt een beetje moeilijker dan vorig jaar, wellicht omdat niets nu nieuw en spannend is, maar na een klein weekje begint het wel te lukken.


Ondertussen ben ik naar Ouidah geweest voor de Fête de Vodoun (het jaarlijkse voodoofeest), een dag waarop de voodoo dus gevierd wordt. Ouidah is de typische "voodoo-stad" van Benin, t.t.z. er is een voodootempel (gewoon een heilig kruipkot waarin ceremonies worden gedaan en nog een gebouwtje dat vol zit met pythons), 's nachts kan je er een "zangbeto's" tegenkomen en er worden veel ceremonies gehouden. Het voodoofeest is eigenlijk een groot festival op het strand en in de stad. Er zijn dansgroepen, er lopen "zangbeto's" en "revenants" rond en er wordt veel sodabi (plaatselijke sterke alcohol) gedronken tijdens de ceremonies.

De"zangbeto's" (1e foto) zijn kegelvormige ronddraaiende gevallen waarin geesten zitten die dus af en toe de mensen achternalopen. Bewijs: wanneer men de kegel omdraait, zit er niemand in, tenzij af en toe een kip of een vogel ofzo... Ook de "revenants" (2e foto, in het midden) zijn geesten, dit keer van teruggekeerde voorouders, die terug onder de mensen komen tijdens de ceremonies, weliswaar mooi versierd en verkleed (vermomd). Het was echt interessant om te zien en ben toch wel blij dat ik op tijd ben teruggekeerd om dit feest bij te wonen. 's Nachts hebben we nog een ceremonie bijgewoond, waarbij vrouwen zingen, de mensen veel sodabi drinken en ook de voeten te drinken krijgen (men giet een beetje sodabi op je tenen). Very interesting allemaal! ;)












En de volgende dag hebben Katelijne en ik een bezoekje gebracht aan Tairou die onlangs een zoontje heeft gekregen, Marouf. De baby was nog te klein om iets te beseffen, maar de ouders en natuurlijk vooral het oudere zusje waren door het dolle heen met de kleertjes en speelgoedjes die ik had meegebracht vanuit België.
Lucius (zoontje van vriendin Bieke in België) mag echt wel trots zijn op zichzelf dat hij zoveel speelgoed heeft meegegeven! Dus dankjewel Lucius en Bieke! ;) Vond het zelf wel zo'n ongemakkelijk gevoel om Sinterklaas te zitten spelen dat ik er een beetje draaierig van werd. Kan ook wel zijn dat mijn nuchtere maag, gevuld met een liter alcohol die we uit verplichte beleefdheid moesten opdrinken er iets mee te maken had natuurlijk. In elk geval, 't was wel een leuk weekendje. En nu moet ik dringend in het werk vliegen!!

3 reacties:

Sarah zei

joepie! Griet is 'terug'!
maarreh.. wat is dat met die baby zijn navel?? dat is nu zo gek? en 't is aan u te zien dat je al een liter alcohol op hebt op die foto hahaha :)

soit, ik hou u op de hoogte van mijn formidabel nikon D60! xx

Griet zei

Hela hela, mij een beetje uitlachen? Ik zie er wel altijd zo uit, he!
Ja, veel kindjes hebben hier zo'n navel, omdat het knoopje in hun navelstreng niet goed werd gelegd, of in elk geval niet zoals bij ons de gewoonte is. Naar 't schijnt wordt dit wel meestal beter als ze ouder worden. Maar ik ga het nog eens vragen aan een Belgische verpleegster die hier werkt.
Doei! Jaloerse Griet... ik wil ook een formidabele nikon!! Als mijn foto's nu al zo mooi zijn, wat moet dat dan niet zijn als ik zo'n toestel zou hebben! ;) Meid, enjoy Laos en de rest ginderachter!!

B. zei

fijn dat onze 'afdankers' toch nog voor zoveel plezier kunnen zorgen... Eigenlijk hebben wij het hier toch goed he... Dus, mijn goed voornemen voor dit jaar: minder (ja, een mens moet realistisch blijven) zeuren over de kleine westerse ongemakken, meer genieten.