Ja, ik heb bezoek, en ja, dat bezoek wil ook graag iets op mijn blog schrijven. Ik stel aan u voor: nicht Kristel en neef Alain, live vanuit Benin !!!
Wat een belevenis! We zijn ondertussen 5 dagen van huis weg en hebben al enorm veel meegemaakt en beleefd, van traantjes van gemis van het thuisfront tot zeer veel vreugdetranen. Het begon al goed in Genk toen ik mijn eerste stap de deur uitzette. Ik wou de huissleutel thuislaten, dus zette ik het alarm op en sloot de deur achter me. Natuurlijk ging het alarm af en kon ik niet meer naar binnen om het af te zetten… ’s Avonds in Tripoli 5 uur vertraging o.w.v. een zandstorm, een vreselijke transitzone!!! En top of the bill kreeg Alain een smsje van zijn vrouwtje dat hij de huissleutels op de brievenbus had laten steken. We zijn blijkbaar een geweldig team!
Aangekomen in Cotonou om 2u ’s nachts, een fijn weerzien met onze toffe nicht!!!
Onze eerste dag in Cotonou al zeer veel indrukken opgedaan, straten waar de mensen gewoon buiten leven en waar ze echt alles wat je je maar kunt indenken verkopen: van fruit en groenten tot TV’s, wasmachines en frigo’s. Te gek voor woorden. In de drukke stad wordt je niet goed van het drukke verkeer, onvoorstelbaar veel Zems (taximoto’s) en oude afgedankte Belgische auto’s die rondrijden als taxi. Wij moeten dringend een nieuwe auto kopen want die van ons rijdt hier ook rond! Daarnaast zie je hier ook enorm dure wagens rondrijden zoals Pajero’s en Lexus. Een enorm contrast! Onze eerste dag hebben we zalig afgesloten met een zwempartijtje in een sjiek hotel. Jaja, we blijven toeristen hé. De tweede dag zijn we naar Ganvie, het Venetië van Benin gegaan, een palendorpje zonder elektriciteit en stromend water. Ongelofelijk hoe die mensen daar (over)leven. Alain maakte de vergelijking met de film Waterworld... Voor onze derde dag heeft ons Grietje ons weer enorm verrast. Ze heeft ons meegenomen naar een paradijselijk strand in Grand Popo, binnenkort zien jullie ons op TV met de nieuwe reclame van Bounty ;) In de namiddag hebben we ginder weer een ongelofelijke uitstap met een ‘pirogue’ (grote kano) gemaakt. De gids heeft ons meegenomen naar een plaatselijk dorpje waar een jongetje van ongeveer 9 jaar in een wip in een palmboom klom om kokosnoten voor ons te plukken, een onvergetelijke ervaring. In dat dorpje heel wat bijgeleerd over de Voodoocultuur. Vergeet wat wij weten van Voodoo, want dat is een totaal verkeerde interpretatie. Ginder ook gezien hoe ze palmolie maken en mogen proeven van hun plaatselijke sterke drank, sodabi. Ik heb er enkel aan genipt, want het was pure alcohol, maar een kindje van Noa zijn leeftijd (rond de 2jaar) dronk de rest van ons glaasje in een mum van tijd leeg. Blijkbaar heel normaal!!! De rest van de tocht was vermoeiend, uitgeteld nog wat informatie proberen op te slaan over een organisatie voor zeeschildpadden. We hebben een babyschildpadje van ongeveer 3 weken in onze handen gehad. ’s Avonds lekker gegeten in het hotelletje waar we overnacht hebben omdat het net iets te ver terug was naar Griet haar geweldig gezellig huisje. Vandaag op onze terugreis naar Cotonou eerst nog lekker ontbeten en daarna zoals echt toeristen op het bountystrand gelegen. Te warm, ik heb het welgeteld 5 min. in de bakkende zon uitgehouden. Dan met onze terugtocht begonnen. Gestopt in Ouidah, een dorpje waar we een Voodootempel bezocht hebben met veel pythons! Ik heb ze toch maar niet in mijn nek gelegd… En we hebben ginder ook de grot van Wiemesmeer gezien!!! In Ouidah werden vroeger de slaven verzameld die naar Amerika getransporteerd werden. Via de ‘porte de non retour’ werden ze ingescheept, toch wel een akelige gedachte.
Daarna vervolgden we onze weg naar Cotonou via de ‘route de pêche’, een prachtige zandweg, met enorm mooie taferelen, maar hoe meer we de stad naderden, hoe vuiler en drukker het weer werd. We waren al even de vreselijk drukke stad vergeten.
Morgen gaan we ons lief nichtje in Cotonou moeten achterlaten want ze moet terug aan het werk, en wij beginnen dan aan onze ‘safari’trip van 4 dagen. Benieuwd wat voor moois Afrika ons nog zal bieden.
Griet, bedankt voor deze onvergetelijke ervaring en je fantastische gastvrijheid. Volgens mij hebben we hier een band met ons 3tjes gesmeed dat nooit nog iemand van ons zal afnemen!!!
(Dat is waar! Volgend jaar op survivalweekend naar de Ardennen!! ;-)
2 reacties:
waaw wat een leuk en enthousiast verslag! ik heb gelijk zin om ook af te komen.
maar misschien moet je toch die bordeaux achtergrond iets minder fel maken want ik heb vlekken voor mijn ogen :))
Van Tante Mia ...
Fijn te lezen hoe jullie de Afrikaanse sfeer, cultuur, gastvrijheid, de warmte (in alle betekenissen) enz...opnemen.
Ben blij de sfeer ervan te begrijpen, omdat ik er zélf natuurlijk ook geweest ben...
Ook fijn dat er familie-vriendschappen gesloten zijn...(als die er al niet waren).
Daarom ook een 'merci' van MIJN kant dat jullie (Kristel en Alain) deze reis hebben willen doen , zo ver, naar mijn dochter toe... 't Heeft haar zo'n deugd gedaan!!!
Een reactie plaatsen