Bénin, toce me

Gezellig met zijn viertjes op de achterbank van een taxi-brousse, op weg naar Comé. Katelijne en ik die ons druk maken over de ‘poep’ van Davide en Thibaut … hun poep moét wel veel te dik zijn, want we hebben nog nooit zo weinig plaats gehad in een taxi! Thibaut, onze beste Beninse maat, is afkomstig uit een mini-dorpje bij Comé en heeft ons uitgenodigd om er het weekend door te brengen. Bij aankomst worden we vrolijk begroet door de tantes, nichten en neven en nadien zelfs door de bomma van 93 (volgens Thibaut) toen ze thuis kwam na haar werk op het veld!

Een deugddoend (maar soms wel te snel) ritje op de zem door het Afrikaanse landschap brengt ons in Posotomé, een vissersdorpje aan de ‘Lac Ahémé’ waar zich de bron van het Posotomé-water bevindt (het water dat we hier altijd drinken). De paar uurtjes zitten naast het meer, wat kletsen, wat lezen, wat wandelen … brengen een rust in mijn hoofd waar je alleen maar dankbaar om kan zijn. Op de terugweg naar het dorp stoppen we nog even om ‘fromage peuhl’ met tomatensaus en rijst te eten, en met een frisse cola, Flag of Eku in de hand nog een kaartje te leggen. Bij onze aankomst in het dorpje worden een paar matten uitgerold en een olielamp aangestoken om nog wat te praten met de neven en nichten. Thibaut en Katelijne halen hun beste magische truken boven, dus aan entertainment geen gebrek. Ik ben wel nog altijd boos op Thibaut omdat hij me niet wou uitleggen hoe hij een in tweeën geknipt touwtje weer heel kreeg.;) Zo gezellig rond een olielampje zitten, in een dorpje zonder electriciteit of stromend water, zet alles in je leven wel gemakkelijk in perspectief … De nacht doorbrengen in een veel te benauwde kamer, met twee in een bed dat in België die naam niet waardig is, doet je des te meer genieten van de emmer water die je ’s morgens over je hoofd mag gooien om je op te frissen…

Het grappige is dat we ons vaak afvragen of we ons wel gedragen naar hun normen. We willen bijvoorbeeld een mat buiten op de grond uitrollen om er op te ontbijten, waarop eerst een discussie ontstaat of we niet liever op stoelen zitten. Eindelijk krijgen we Thibaut ervan overtuigd dat we liever op de grond zitten, waarop de oude tante duidelijk maakt dat ze dan wel eerst de grond onder de boom moet borstelen vooraleer we onze mat kunnen uitrollen… Is het ‘not done’ om ons daar te zetten, is Thibaut een slechte gastheer als we niet op stoelen zitten? Wanneer we ’s avonds snel wat water over ons hoofd willen gieten, stellen we ons dezelfde vragen wanneer Thibaut maar blijft herhalen dat we ook mogen douchen (in een kot met een emmer water). Zijn we onbeleefd als we wat water over ons hoofd gieten in het midden van het plein? “Neenee”, zegt Thibaut…

Na ons ontbijt van koffie en brood, laat Julie, een nicht van Thibaut, ons zien hoe ze een mat vlecht van riet. Dat hebben we dan ook weer geleerd… En de verrassing van de dag: Thibaut heeft 4 fietsen verzameld om er een fietstochtje mee te maken. Op onze krakkemikkige fietsen door het zand, door de dorpjes, alle Beninezen verbaasd over die Yovo’s op een fiets. Zalig! Ons boottochtje op de Lac Ahémé is eerder een belevenis te noemen. Terwijl ik me bezig houd met water uit de lekkende ‘pirogue’ te scheppen, concentreert Katelijne zich op het overtuigen van Thibaut en Davide om stil op hun plek in de boot te blijven zitten, kwestie van in evenwicht te blijven. Wanneer we de spelende of vissende kinderen in het water zien, krijg ik zelfs zin om er bij in te springen …. tot ik hoor dat het meer stikt van de krabben. We halen nog even onze fietsen terug op bij de dorpschef die ons natuurlijk een glaasje sodabi aanbiedt, en dan weer op weg. De terugweg is heel wat zwaarder, want bergop, maar natuurlijk echt de moeite. Ik heb de indruk dat ik des te harder van Afrika geniet wanneer ik door het landschap kan wandelen, fietsen, varen … en gewoon kijken… Maar zitten en eten is ook wel de moeite ;) Vooral de ‘igname pilée’ met ‘sauce arachide’ en kip die we ’s avonds binnenspelen! En dan zit ons weekendje er weer op. Ik had het nodig om het vuile en drukke Cotonou even te ontvluchten en nog eens te proeven van het ‘echte’ Afrika … voor zover je dat als blanke kan natuurlijk. Benin, mijn land ...

Foto's bekijken? Klik hier!