Na wewe!

Zoals ik al een keertje vermeldde, logeerden we de eerste weken in de 'guest house' van Jean-Luc. Daar leerden we een Belgische filmploeg kennen die een kortfilm kwam draaien in Burundi. Allemaal heel sympathieke kerels, meestal Brusselaars. Het script voor de kortfilm werd geschreven door nog een andere Jean-Luc, die jaren in Burundi heeft gewoond. Tijdens de burgeroorlog liep hij in een hinderlaag op weg naar huis, werd in het hoofd geschoten en voor dood achtergelaten. Hij overleefde het, maar werd blind en half doof. Jaren later wou hij de absurditeit van de oorlog uitbeelden door een verhaal te schrijven over een busje dat tijdens de oorlog in de heuvels wordt tegengehouden door rebellen. De passagiers moeten links en rechts gaan staan, naargelang ze Hutu of Tutsi zijn. Ze willen immers de Tutsi's vinden om ze te kunnen vermoorden. Dit zorgt voor -soms grappige- momenten waarop iedereen de rebellen tracht te overtuigen dat ze geen Tutsi zijn. Je hebt bijvoorbeeld een 'Twa' (soort pygmee, etnie in Burundi), die nogal verontwaardigd is dat zelfs hij moet aantonen dat hij geen Tutsi is. Er is ook een blanke Fransman en een zwarte Vlaming. Uiteindelijk kan iedereen aan het gruwelijke lot ontsnappen, hoewel de helft van de passagiers Tutsi is.

Trouwens, die Vlaamse Afrikaan bewijst zijn Vlaamse afkomst door enkele zinnen in het Vlaams te zeggen. De acteur is echter Burundees en had nog nooit van zijn leven een woord Vlaams gesproken. Wat hij zegt, zal gedubt worden tijdens de montage in België. Maar om zijn articulatie zo nauwkeurig mogelijk te krijgen, kreeg de regisseur het idee om hem een video te tonen van een Vlaming die deze zinnen zegt. En wil er nu geen Vlaams acteertalent in die guest house hebben rondgelopen, zeker! Mijn 6 jaar dictie hebben uiteindelijk toch nog iets opgebracht ;) Bram trok natuurlijk weer de capaciteiten van een halve Limburgse in twijfel, in vergelijking met die van een Oost-Vlaming. Maar voor één keer haalde ik profijt uit mijn iets tragere uitspraak! Ter compromis heb ik de tekst van de acteur veranderd en hij is nu afkomstig uit Lokeren (zoals Bram) ;).

Zondag zijn we dan een kijkje gaan nemen op de 'set'. Indrukwekkend! Na een tochtje door de prachtige heuvels rond Bujumbura, kwamen we aan 'in the middle of nowhere'. We kregen meteen een surreëel gevoel omdat het er rondliep met de kindsoldaten en rebellen uit de film. Als je weet dat sommigen onder hen enkele jaren geleden wellicht echte kindsoldaten waren, krijg je wel een raar gevoel als je ze ziet rondlopen en poseren voor de foto met hun kalasjnikvovs en granaatwerpers, en dit in een omgeving die jaren geleden zwaar werd getroffen door de oorlog. Toen ik trouwens werd voorgesteld aan de acteur die de Vlaming speelt, herkende hij me enkel toen hij eens goed naar mijn lippen keek! ;)








De film zal "Na wewe" (Jij ook) heten, van het script van Jean-Luc Penning en de regisseur Ivan Goldschmidd. Ook de RTBF was er om een documentaire te maken over de schrijver, de kortfilm en Burundi. Dus als je in 2010 hier iets van hoort of ziet, laat het ons zo snel mogelijk weten en neem het op!