Het leven zoals het is ...

“Zullen we dit weekend maar eens gewoon rustig thuis blijven?” zei Bram vorige vrijdag. Het kwam me goed uit want ik moest het hele weekend werken. Ik was immers voor Advokaten zonder Grenzen een projectvoorstel aan het schrijven i.v.m. straatkinderen. En de deadline was gisteren om 17u. Je kan het al raden, het kan niet Afrikaanser en voorspelbaarder: na heel veel stressen (van mij natuurlijk, niet van de anderen), afzien en letterlijk racen door de stad om dan 3 verdiepingen op te rennen, hebben we het 60p. dikke voorstel ingediend bij de delegatie van de Europese Commissie om 2 min. voor 17u. Jaja, een paar weken werk, als stagaire inderdaad, om misschien helemaal geen financiering voor het project te krijgen. We zullen zien...
Bram gaat regelmatig op missie naar Rumonge om de situatie in het project ter plekke te bekijken. Bij hen ook wat stress: ze zijn tegen de klok huizen aan het bouwen voor vluchtelingen en families in moeilijkheden, want het regenseizoen gaat beginnen ... en ja, geen verrassing eigenlijk: de levering van de golfplaten voor de daken heeft 3 weken vertraging, want de golfplaten staan nog in Nairobi. Euheuh.

Maar veel interessanter: waarom hadden we vorig weekend eigenlijk rust nodig? De 2 weekends ervoor hadden we Burundi nog wat verder verkend. Het eerste weekend was met een bende BTC-vrijwilligers en Rode Kruis-collega’s naar Bururi. Zaterdag onderweg even gestopt op een idyllisch plekje om te zwemmen in het Tanganyikameer en ’s avonds op het gemakje gezellig gegeten. Zondag zijn we dan gaan wandelen in het woud van Bururi. De gids verraste ons met de mededeling dat er chimpansees zaten in het woud en toen we ze dan nog te zien kregen op het einde van de wandeling kon ons geluk helemaal niet meer op! Zelfs de gids was blijkbaar verrast dat we hen zo lang en van zo dichtbij konden bezig zien. Spijtig genoeg heb ik geen foto’s, enkel wat mislukte filmpjes !

Het tweede weekend kregen we Eveline op bezoek vanuit Tanzania waar ze als BTC-vrijwilliger werkt. Zalig ! ;) We hebben er dan maar weer een actief weekend van gemaakt, door een tripje te maken naar Rutana. Onderweg bezochten we de “Bron van de Nijl” die jawel, beste vrienden, hier in Burundi ligt, aangezien het Victoriameer (tussen Tanzania en Oeganda) de bron is van de Nijl en de grootste rivier die in het Victoriameer uitmondt, hier in Burundi ontspringt. Hilarisch om die bron te bekijken (zie de foto met veel mensen rond een pipi-straaltje). Bij de bron hebben ze ook een klein piramidetje gebouwd, kwestie van het geheel een beetje duidelijk te maken, he. We zijn ook gestopt bij een warmwaterbron, die blijkbaar door de plaatselijke bevolking als collectief bad wordt gebruikt. De mannen hebben hun afdeling (zie foto) en de vrouwen. Spijtig genoeg hebben Eveline en ik het vrouwenbad niet uitgeprobeerd, want – zowat 5 keer zo klein als de mannenpoel – volzet met zowat 30 vrouwen en kinderen die ons met grote ogen bleven aankijken. Bram is er wel gewoon bijgesprongen bij de mannen waar hij gezellig een babbeltje sloeg met wat franssprekende jeugd. De volgende dag namen we een geweldige verkwikkende, want ijskoude, douche in de watervallen, die we op zowat 4 verschillende niveaus konden bewonderen. Geweldig gewoon. En ten slotte wierpen we nog snel een blik op een magnifieke vallei en rotsketen, vooraleer we weer richting Bujumbura moesten sjeezen. Een zalig weekend, merci voor het bezoekje, Eveline!

Fotootjes kijken? Klik hier!