Zoektocht naar "certificaat van afstuderen"

Gisteren eventjes gepraat met Divine, vrouw van Cleophas (een Burundees bevriend koppel, hun dochtertje heet trouwens Clévine - heb je 'm, heb je 'm? ;-) ) die sinds vorig jaar is afgestudeerd in psychologie (of “assistant social et psychosocial”). En ook al een hele tijd stage heeft gedaan. Op zich superinteressant om het met haar te hebben over psychologie en hoe dat hier gezien wordt. (Een psychologische ‘afwijking’ komt bijvoorbeeld zonder enige twijfel voort uit een trauma. Nu, hier kan je kiezen uit allerhande trauma’s, gezien de jaren burgeroorlog, kindersterfte, armoede, ... Maar wat dan met iemand die gewoon depressief lijkt, zonder enige echte aanwijsbare reden? Die persoon heeft een trauma opgelopen als kind, misschien herinnert hij zich dat niet meer, misschien was het een trauma van toen hij nog in de baarmoeder zat). Maar dit dus tussen haakjes. Waar ik eigenlijk over wou vertellen, is over haar zoektocht naar haar “certificaat van afstuderen”. Om werk te zoeken en te vinden, heeft ze immers niet gewoon haar diploma nodig. Want een diploma kan je ‘kopen’ en vervalsen. Ze heeft een “certificaat van afstuderen” nodig. Hoe kan ze dit bekomen? Ze gaat eerst naar de centrale bibliotheek van Bujumbura, die haar een officeel attest geeft (waarvoor ze moet betalen). Met dat attest moet ze naar alle campussen van Bujumbura gaan en naar alle bibliotheken (ongeveer 6 van elk), ook al zijn dit niet de campussen waar ze heeft gestudeerd of de bibliotheken waar ze boeken heeft geleend. Waarom? Elke campus en elke bibliotheek gaat dan na of ze daar ooit geweest is, en of ze daar ooit boeken heeft geleend, en of ze die dan wel heeft terug ingeleverd. Dit duurt dan telkens een paar dagen, en telkens moet ze betalen. Ze kan ook best gewoon ginder blijven zitten tot ze alles opzoeken, of elke dag teruggaan tot ze het hebben gedaan, anders ben je niet zeker dat het ooit wel gebeurt. In elke campus en elke bibliotheek krijgt ze dan ook een attest (tenzij ze dus een boek heeft geleend en nooit heeft teruggebracht, of ze iets anders vinden wat niet in de haak is). Met dat attest gaat ze terug naar de centrale bibliotheek, waar ze hier één officieel attest van maken dat al deze bewijzen groepeert. Ondertussen heeft ze dan ook een attest moeten bekomen dat ze haar thesis heeft ingediend en verdedigd. Dit doet ze door er een samenvatting van te schrijven, naar haar promotor en nog wat mensen te gaan, die dan een officieel attest maken dat ze inderdaad haar thesis heeft verdedigd bij hen. In haar geval was dat onhandig, want dit was niet in Bujumbura, maar in het binnenland, omdat ze haar thesis heeft gedaan over gevallen die ze is tegengekomen tijdens haar stage. M.a.w. tripje naar het binnenland, promotor, stagemeester enzo zoeken, attestje maken, ...Ze moet ook nog wat andere attesten hebben natuurlijk, bijvoorbeeld van haar punten per jaar enzoverder enzoverder. Met al deze attesten gaat ze dan naar de Directeur van weet-ik-veel die dan bekijkt of haar dossier volledig is en die ..... jaaaaaaaaaa, haar een certificaat van afstuderen ondertekent ! En het grappigste van al: het eerste officiële attest van de centrale bibliotheek vervalt na 1 maand. Dus, als ze niet met dat attest is langsgeweest bij alle bibliotheken en de hele rompslomp heeft verzameld na 1 maand, vervalt alles en kan ze gewoon opnieuw beginnen !!

Ik begrijp nu wel dat als een werkgever zo’n certificaat onder ogen krijgt, hij wel 100% zeker is dat het geen fraude is! Laat ons zeggen dat ik met open mond naar haar verhaal geluisterd heb. Het houdt haar dan ook al heel lang bezig en eindelijk, eindelijk, gisteren heeft ze haar hele dossier bij de Directeur ingeleverd! Om dan te horen dat hij op vakantie was. Maar alles komt in orde, ça va aller!