Februari ...

Er valt best wel wat te vertellen over onze laatste maanden hier in Bujumbura, met Griets verjaardag - uit respect vermelden we niet de hoeveelste -, haar nieuwe auto, ons uitstapje naar Kirundo...

Maar laat ik (Bram) beginnen bij het begin: onze moestuin! Twee maanden geleden is het alweer dat de eerste zaadjes de grond ingingen. En ook dit weekend hebben we hem uitgebreid; ondertussen groeit er rucola, radijs, courgettes, wortelen, venkel, rode biet, prei, mogelijk spinazie - die verder verdacht veel op de wortelscheuten lijkt, broccoli – die ook weer verdacht veel op de spinazie en de wortelen lijkt, en vandaag plantten we ajuinen en tomaat. Tomaat hadden we al eerder geplant,maar vermoedelijk is er maar één plantje uitgekomen. Vermoedelijk,want we hebben ook geen flauw idee hoe tomatenbladeren eruit zien natuurlijk. De moestuin is dus een succes. (Ondertussen is er - op de plek waar Bram op de foto staat - nog een 3e lapje moestuin bijgekomen...)

Maar er komt een dag dat een ondernemende tuinman meer wil, bijvoorbeeld onze twee bomen snoeien. Dus klom ik vandaag niet al te gezwind de boom in, vol met goede moed en gewapend met een scherpe machete. De boom leek al bewoond door grote zwarte mieren, maar verder stelt een ietwat ondernemende tuinman zich daar geen vragen bij. Tot een vermetele mier op het idee komt om eens goed zijn kaken in de bezoeker te zetten, en er direct ook zijn uitgebreide familie en vriendjes bijhaalt… En vermits deze tuinman in Bujumbura in de boom zat met enkel een korte broek en slippers… Er is dus niet veel gesnoeid geweest. We zullen dan maar een lokale snoeier zoeken.

Griet is verjaard (hiep hiep hoera!) en voor de gelegenheid hebben we thuis een barbecue georganiseerd. We zitten in het regenseizoen, dus was het tot op het laatste moment een beetje bang afwachten, maar het bleef gelukkig droog. Geen verjaardag zonder verrassingen ook, dus waren de tambourinairs van de partij om ons feestje op te luisteren.

Ze stonden – twintig in totaal – in tenue te wachten aan de poort, waardoor het geen verrassing bleef tot op het laatste moment, maar hun optreden werd fel gesmaakt. Wat hen op hun beurt smaakte was onze voorraad bier en onze barbecue, maar er was uiteindelijk toch genoeg voor iedereen.Tot slot vermeldenswaardig: een uitstap naar “lac des oiseaux”, een meertje in Noord-Burundi, met zoals ergens te verwachten valt: een hele hoop vogeltjes. Maar het is vooral prachtig gelegen, met groene heuvels er rond en een eilandje in het midden… Overnachten deden we aan de voet van een ander meertje.

Ziezo, tot daar een kleine update!

Meer foto's? Klik hier.

.