Landbouwcampagne in Burundi

Tegelijk met de campagne van 11.11.11 in België, voerden de lokale partnerorganisaties van 11.11.11 in Burundi, Congo en Rwanda campagne in hun eigen land. In Burundi gebeurde dit met affiches, een fototentoonstelling, een videoclip en debatten.

Zo organiseerden we samen met onze partners een fototentoonstelling in het Parlement om het verhaal te vertellen van de landbouwers in Burundi. De tentoonstelling, geopend door de Belgische ambassadeur, kreeg heel wat weerklank in de pers en in de publieke opinie omdat de boeren voor de eerste keer zelf naar het Parlement waren getrokken. Voor de opening van de tentoonstelling kregen ze immers de kans om rechtstreeks aan de parlementairen uit te leggen wat hun bekommernissen zijn en wat er zou moeten veranderen aan het landbouwbeleid. Het was een speciaal moment, vooral als je weet dat noch de landbouwers noch onze partnerorganisaties dit voordien mogelijk achtten (en me zelfs uitlachtten toen ik het idee opperde)!

De rijkdom van Burundi werd ook getoond tijdens een landbouwbeurs in het stadspark van Bujumbura. Onze partners toonden er producten van alle streken van het land, zoals allerlei soorten groenten en fruit, maniok, koffie, honing, palmolie, zonnebloemolie en ananaswijn. Centraal stond de boodschap om meer middelen te investeren in de landbouwsector. De beurs werd afgesloten met een debat dat zich verderzette aan tafel, rijkelijk gevuld met lokale gerechten! Ook over de media-aandacht was nagedacht. Zo hadden we een pakkend lied van Burundese beroemdheden over de problematiek van de landbouw. Een beetje zoals de ‘Rap van de Grote Meren’ (dat in België bij de 11.11.11 campagne werd gebruikt) maar dan op zijn Burundees.

Nu, enkele maanden later, wordt duidelijk dat de landbouwsector meer dan ooit beschouwd wordt als cruciale sector voor de ontwikkeling en de voedselzekerheid in Burundi. De landbouw- en lobbyorganisaties worden nu door de overheid erkend als belangrijke gesprekspartner en actor in de sector. De aanbevelingen en bekommernissen van de organisaties en van de boeren zelf worden dus au sérieux genomen.

Zo was er het probleem van de massa’s rijst die Japan schonk aan Burundi. De Burundese rijstproducenten hebben het al heel moeilijk om hun rijst verkocht te krijgen. Als men dan buitenlandse rijst gaat dumpen op de markt, riskeren ze helemaal kopje onder te gaan. Gelukkig heeft een doortastende lobby van de landbouworganisaties ervoor kunnen zorgen dat de Japanse rijst die van een betere kwaliteit is, ook hoger geprijsd werd dan de lokale rijst. Op die manier krijgt de Burundese rijst toch een reële kans op de markt.

Ook de President van Burundi benadrukte zelfs het belang van de landbouwsector voor de ontwikkeling van het land. Zo had hij het in een recente toespraak over de nood aan toegang tot goede meststoffen en aan investeringen in wetenschappelijk onderzoek, allebei aanbevelingen van de organisaties.

Maar de kers op de taart is ongetwijfeld de verdubbeling van het landbouwbudget tot 7% van het nationale budget in 2011. De President belooft zelfs 11%! De strijd is natuurlijk nog niet gestreden. De lokale organisaties houden nu nauwlettend in de gaten hoe dit budget zal besteed worden én blijven lobbyen voor een verhoging van het budget tot de beloofde 11%!

(Noot: Ik werk ondertussen voor 11.11.11 in Burundi en Rwanda.)