"Mamawé!!" roept men in Burundi als men “amai’ wil zeggen! Het lijkt me nog toepasselijker om dit te roepen als je net 3 mama’s op bezoek hebt gehad!
Om precies te zijn waren het onze 2 mama’s en de meter van Bram die ons de laatste 2 weken een bezoek zijn komen brengen in Burundi, maar we noemden hen al snel “de mama’s”.
Nadat we gezellig mijn verjaardag hadden gevierd en ik had kunnen genieten van mijn geweldige kadootjes, zijn we met zijn allen de auto in gekropen om een weekje Rwanda te gaan verkennen. In Butare bezochten we het mooie museum en maakten we een daguitstap naar het woud van Nyungwe. Het werd een prachtige, maar zware wandeling, in de gietende regen. Om het met de woorden van meter te zeggen: “Je kan ook moeilijk een regenwoud bezoeken zonder regen, he!”
De volgende stop werd Kibuye, waar we een rustige avond doorbrachten op het terras aan het Kivumeer en meter en mama Mia op ontdekkingsreis gingen naar het verborgen paradijselijk eiland en bijna terugkwamen met een klein Rwandeesje.
Daarna werd koers gezet naar Ruhengeri en het vulkaangebied. Daar besloten we een gids te nemen om naar de “golden monkeys” op zoek te gaan. Veel zoeken bleek er niet aan, maar het was toch weer een mooie wandeling met een bos vol aapjes die ons opwachtten! Ook niet te vergeten: de beste chocolademousse van Rwanda! Zo goed dat Bram en ik hem er nog eens ‘in den duik’ van zijn gaan smullen.Tot slot maakten we nog een stop in Kigali. En toen zat het er alweer op!
Een laatste rit naar Buja bracht ons moe maar voldaan thuis met een hoofd vol indrukken van de “mille collines” van Rwanda. In Buja brachten we een avondje door met Cleophas, Divine en de kids. De 3 mama’s schuimden ook alle winkeltjes af om souvenirtjes te kopen. En een bezoekje aan het plaatselijke natuurpark om er de nijlpaarden te gaan bewonderen was de perfecte afsluiter van een mooie vakantie!
De volgende dag reden we van Kibye naar Gisenyi, via een piste die ons door het prachtige landschap leidde. Eenmaal in Gisenyi duurde het niet lang of we sprongen allemaal in het Kivumeer, en genoten alweer van de rust en het prachtige uitzicht. We logeerden er bij nonnetjes die ons de toestemming gaven om tot 21u ‘buiten’ te mogen, zodat we nog snel (relatief begrip) de beste geitenbrochette van Rwanda konden eten.
Na het vertrek van mama Leen en meter, bleef ons mama Mia nog een paar dagen alleen achter. Ondanks een hardnekkige griep heeft ze toch nog kunnen genieten van Bujumbura, het Tanganyikameer én ons geweldig gezelschap natuurlijk!
Voor nog meer foto's mag je hier klikken.
Voor nog meer foto's mag je hier klikken.